Spitting Image: Reagan

Den satiriske TV-serien Spitting Image, som gjekk på ITV frå 1984 til 1996 vart ein stor suksess for kanalen. Programserien var basert på karikaturdokker laga av Peter Fluck, Roger Law og  and Martin Lambie-Nairn. Disse dokkene var karikaturar av politikarar og kjendisar. Noken av gjengangarane var dei engelske statsministrane Margaret Thatcher og John Major, den amerikanske presidenten Ronald Reagan og ikkje minst den engelske kongefamilien. Showet hadde ein stor gjeng med komikarar og skuespelarar som var stemmene til disse. Noken av disse har vi også møtt på komiklipp, som Harry Enfield (Tenåringen Kevin - Women: Know Your Limits!) og Jon Culshaw ( Ein stor tøysekopp - A misoverestimated man). Andre, som John Thomson og Steve Coogan (Alan Partridge) bør kanskje på? Programmet samarbeida også med fleire kjente musikarar, som Phil Collins og Sting. Sistnevnte laga mellom anna ein spesialversjon av sin egen låt "Every Breath You Take", som no vart til "Every Bomb You Make".

Presidentens hjerne* manglar!

No skal vi sjå eit samansett klipp med den tidligare presidenten Ronald Reagan, kona Nancy, hans rådgivar Ed (Edwin Meese) og utenriksminister Henry Kissinger og apen Bonzo. Og først litt fakta for unge lesarar: Reagan var, før han vart president, ein kjent birolle-skuespelar med meir enn femti filmar på CVen, inkludert filmen Bedtime for Bonzo, som var ein slags komedie. Som president var han, samanlikna med dagens president, eit politisk geni. Samanlikna med dei fleste andre var han ein vandrande reaksjonær katastrofe. Med Noam Chomskys ord, førte politikken hans til fire ødelagte land og hundretusenvis av døde. Og det Chomsky kallar "eit utvalg av dei mest ekstreme og arrogante og voldelige og farlige elementa frå Reagan-administrasjonen" enda sjølsagt opp i Bush senior sin administrasjon. Glade tider! Og med dette som bakgrunn er kanskje ikkje dette klippet så absurd likevel?



* Denne hjernejakta var ein fast del av Spitting Image. Eg er sannelig ikkje sikker på om dei fant den til slutt, men ting tyder på at det ikkje betydde så mykje uansett ...